توضیح مگنت استیرر آزمایشگاه همزن مغناطیسی

مایکل چورنی ، ایلیا فیستین ، بنیامین بی. یلن ، ایوان اس. آلفریف ، مارینا باکای ، سرینیوا گانتا ، ریچارد آدامو

توسط PARINEWS در 11 اردیبهشت 1399
مایکل چورنی ، ایلیا فیستین ، بنیامین بی. یلن ، ایوان اس. آلفریف ، مارینا باکای ، سرینیوا گانتا ، ریچارد آدامو ، منصور امجی ، گری فریدمن و رابرت جی لوی PNAS 4 مه 2010 107 (18) 8346-8351؛ https://doi.org/10.1073/pnas.0909506107 ویرایش شده توسط الكساندر م. كلیبانوف ، انستیتوی فناوری ماساچوست ، كامبریج ، ماساچوست ، و تأیید شده در 11 مارس 2010 (دریافت برای بررسی در 20 اوت 2009) M1M.C و اگر. به همان اندازه در این کار سهیم بوده است. ارقام مقاله و اطلاعات SI و اندازه گیری PDF چکیده استفاده از استنت برای بیماری عروقی منجر به تغییر پارادایم با پیشرفت چشمگیر در نتایج درمانی شده است. استنت های شستشوی دارویی با پوشش پلیمری (DES) نیز به طور قابل توجهی میزان بروز مجدد پس از استنت گذاری را کاهش داده اند ، اختلالی که تشدید کننده استنت در آن است. با این حال ، DES های فعلی فاقد ظرفیت تنظیم دوز دارو و ترشح سینتیک به وضعیت بیماری رگ تحت درمان هستند. ما فرض کردیم که این محدودیتها را می توان با یک استراتژی ترکیب هدف گیری مغناطیسی از طریق یک اثر مغناطش ناشی از میدان یکنواخت و یک نانوذرات مغناطیسی زیست سازگار (MNP) فرمول بندی شده برای طراحی کارآمد و تحویل پاکلیتاکسل (PTX) برطرف کرد. درمان مغناطیسی سلولهای عضله صاف شریانی کشت شده با MNPs با فشار PTX باعث مهار رشد قابل توجه سلول شد ، که تحت شرایط غیر مغناطیسی مشاهده نشد. در توافق با نتایج مدل سازی ریاضی ، نرخ محلی سازی به طور قابل توجهی بالاتر از MNPs محلی تحویل به شریان stent با هدف قرار دادن کنترل یک میدان درست در مقایسه با کنترل غیر مغناطیسی در مدل استنتینگ کاروتید موش به دست آمد. سطح بافت شریانی MNP های هدفدار استنت 4 تا 10 برابر بیشتر در حیوانات تحت درمان مغناطیسی در مقابل کنترل در طی 5 روز پس از زایمان باقی مانده است. حفظ افزایش MNPs در سایتهای هدف به دلیل اثر مغناطش یکنواخت ناشی از میدان منجر به مهار قابل توجهی از تنگی مجدد داخل استنت با دوز نسبتاً کم PTX محصور شده با MNP (7.5 میکروگرم PTX / استنت) شد. بنابراین ، این مطالعه امکان دستیابی به داروی اختصاصی سایت به استنت های مغناطیس کاشته شده را با هدف قرار دادن میدان کنترل شده یکنواخت از MNP ها با کارآیی برای تنگی مجدد درون استنت نشان می دهد. همزن مغناطیسی آنژیوپلاستی بیولوژیکی قابل تجزیه در مدل هدف گیری مغناطیسی آنژیوپلاستی استنت منجر به بهبود نتایج درمانی برای بیماری عروقی انسداد انسداد شده است. با این حال ، میزان بالای بازسازی مربوط به آسیب ناشی از استنت ، یک روند بیماری با نام تنگی مجدد استنت ، باعث توسعه و معرفی استنت های شستشوی دارویی (DES) شده است که باعث تحویل محلی عوامل ضد پرولیفرنیکی قوی ، مانند پاکللیتاکسل یا sirolimus (1). در حال حاضر استفاده از DES باعث عوارض جدی در تعداد قابل توجهی از بیماران مانند ترومبوز دیر استنت می شود که می تواند منجر به انفارکتوس میوکارد و مرگ ناگهانی شود (2 ، 3). DES در کلیه تنظیمات بالینی به طور یکنواخت مؤثر نیست (4-6) و همچنین از نظر دارویی محدود است زیرا هر دستگاه شامل یک دوز ثابت از یک عامل درمانی واحد است و در حال حاضر هیچ وسیله ای برای دوباره پر کردن بار دارویی ، تغییر عوامل دارویی ، یا دوز را تغییر دهید. بنابراین ، تحقیقات حاضر به دنبال پرداختن به این چالش ها با بررسی تحویل داروی محلی با واسطه نانوذرات مغناطیسی استنت هدفدار (MNPs) بود. گروه ما به تازگی هدف قرار دادن سلول های اندوتلیال پر شده با MNP های تخریب پذیر به شریان های استنت شده را با استفاده از اثر مغناطیس آمیزه های مغناطیسی همگن بر روی مواد حساس ، فولاد ضد زنگ با درجه 304 و مگنتیت با استفاده از MNP گزارش داده است (7). این اثر توسط شیب مغناطیسی بالا ناشی از میدان یکنواخت در سراسر ماتریس ساختاری یک استنت انجام می شود و بر روی MNP ها در مجاورت سایت کاشت عمل می کند. در مطالعات حاضر ، این فرضیه را بررسی کردیم (شکل 1) که استنتهای فولادی مستقر در یک شریان را می توان با MNP هایی تهیه کرد که با یک ماده ضد پدیده ضدعفونی کننده ، paclitaxel (PTX) تهیه شده و با مهار بعدی بازنشستگی درون استنت که در دوزهای دارویی حاصل می شود ، مورد هدف قرار می گیرند. زیر موارد ارائه شده توسط DESs. عکس. 1. شکل بارگیری در تب جدید باز کردن پاورپوینت عکس. 1. تحویل محلی هدفمند از MNP ها به یک استنت از جنس استنلس استیل 304 درجه مستقر در اثر اثر مغناطش یکنواخت ناشی از میدان. میدان یکنواخت ایجاد شده توسط الکترومغناطیس های زوجی (A) هر دو باعث شیب بالای استنت شده و MNP های دارویی را بارور می کند ، بنابراین یک نیروی مغناطیسی باعث هدایت MNP ها به سمت استنت ها و بافت شریانی مجاور (B) می شود. اهداف پژوهش حاضر به شرح زیر بود: (1) برای تدوین و توصیف MNP های دارای فشار PTX ، (2) به منظور بررسی قدرت ضد پرولیفرنی MNP های آغشته به دارو در سلولهای عضله صاف شریانی کشت یافته تحت شرایط مغناطیسی در مقابل شرایط غیر مغناطیسی ، (3) ) مقایسه میزان جذب شریانی و توزیع بیولوژیکی MNP پس از زایمان محلی در مدل استنتینگ کاروتید موش موش صحرایی با و بدون حضور یک میدان یکنواخت ایجاد شده توسط الکترومغناطیسهای موضعی. و (4) ارزیابی من توضیح مگنت استیرر آزمایشگاه همزن مغناطیسی
آخرین مطالب
مقالات مشابه
نظرات کاربرن